четверг, 2 июня 2016 г.

Սերո Խանզադյան «Մխիթար Սպարապետ» համառոտ


Գործողությունները տեղի են ունենում 18-րդ դարի 20-ական թվականներին: Վեպը բաղկացած է երկու մասիցԱռաջին մասը, որը կոչվում է «Փշրված շղթաներ», հաղորդում է հայ-ռուսականդիվանագիտական հարաբերությունների, ռուսական բանակիԿասպիական արշավանքի կազմակերպման և հետաձգման մասին: Հետաձգման պատճառ են դառնում ՖրանսիայիԱնգլիայի ևՀոլանդիայի քաղաքական խարդավանքները:
Նկարագրվում են Երևանի պաշարումն ու անկումը և ԱրցախիՎարանդա գավառում թուրքական զորքերի ոչնչացումը: Վերջինտեսարանում հայոց սպարապետ Դավիթ Բեկը տեղեկանում էԿոստանդնուպոլսում կնքված ռուս-թուրքական համաձայնագրի մասինորով ռուսների օգնությանհետ կապված բոլոր հույսերն ի դերև են ելնում:
Երկրորդ գիրքը կոչվում է «Ճանապարհ հայոց»: Դավիթ Բեկը գժտվում է Մխիթար Սպարապետիհետ: Բեկը հակված է խաղաղ դաշն կնքել պարսիկների հետ և միավորվել ընդհանուր թշնամու՝ թուրքերի դեմիսկ Մխիթարը դա ամոթալի գործարք է համարումԵրկու զորավարները հաշտվում են Մարաղայի դաշտում հայերի տարած հաղթանակից հետոորին հաջորդում է ճակատամարտումծանր վիրավորված Դավիթ Բեկի մահը:
Սուլթան Ահմեդին հպատակվել ցանկացող հայ դավադիրների մի խումբ Տեր-Ավետիսիհամաձայնությամբ հանձնում է Հալիձորի բերդը՝ հավատալով թուրք փաշայի այն խոսքինթեհայերը, անձնատուր լինելու դեպքում կկարողանան փրկել իրենց կյանքը: Դա սոսկ թրքական սուտ երդում է: Խելագարության հասած հազարապետը զղջում է: Նա պատգամում է. «Չհավատա´քթուրքինհայե´ր… Այսօրվաղը և հավիտյան հավիտենից»:
Որոշ ժամանակ անց Մխիթարն իր զինակիցների ու Վայոց Ձորում եղած զորքի հետ ազատագրում էսովի մատնված ՀալիձորըԱգուլիսը և Նախիջևանը: Սակայն Արցախ արշավելու նախօրեին հայդավաճանները սպանում են սպարապետին և նրա գլուխը ուղարկում են Թավրիզ՝ Աբդուլլահփաշային:
Փաշան զարմանում է. «Էլ ինչո՞ւ են հայերն ազատության ձգտումերբ իրենց ազատությունն իրենք ենսպանում»: Նա արժանին է մատուցում դավաճաններին և սպանել է տալիս նրանց՝ ասելով. «Դուքհավատարիմ չեք կարող լինել ոչ մի թագավորիորովհետև ձեր թագավորին մատնեցիք մահու»:
Վեպը ծաղրում է հոգևորականներին: Նրանք հաճախ հիշատակվում են որպես «ագռավակերպներ» կամ «վանքի առնետներ»: «Էջմիածինը միայն իր ոսկե խաչերի մասին է մտածում», իսկ «կաթողիկոսըԹավրիզից վերադարձել է Էջմիածինորովհետև սուլթանից հրաման կաոր թուրքերը ձեռք չտանվանքին ու կաթողիկոսին»: Երևանն ընկել է, և միայն Սյունիքն ու Արցախն են փակում թուրքերիճանապարհը դեպի Դերբենտ և Բաքուիսկ «վեհափառը խնդրում է գնալ Աբդուլլահ փաշայի ոտքն ուերկրպագություն մատուցել նրանորովհետև ով գնում է սերասակյարին հպատակվելունա սիրովընդունում է նրանմեծամեծ ընծաներով հարգում ու պատվում է և թողնումոր նա իշխանություն անիիր աշխարհում»: Մինչդեռ Դավիթ Բեկը լավ գիտերոր «այն երկիրըորի ձեռքին սրի փոխարեն խաչնէկկործանվի»:
Հայաստանը Եվրոպայի ձեռքին խաղալիք է: Հայաստանը խաղաթուղթ է, որը հարմար պահի կարող է ստիպել Թուրքիային գնալ տարածքային զիջումների: Ինքը Թուրքիան դիտվում է որպեստարածաշրջանում հավասարակշռություն ստեղծող տերությունորը կոչված է զսպելու ռուսներին և պաշտպանելու Արևելքում Եվրոպայի շահերը:
Միայն մեկ դար անց ռուս-թուրքական արյունալի պատերազմների արդյունքում ԱրևելյանՀայաստանը կմիանա Ռուսաստանին:

Комментариев нет:

Отправить комментарий

Micro hydro

Միկրո հիդրոդը հիդրոէլեկտրակայանի մի տեսակ է, որը սովորաբար արտադրում է 5 կՎտ-ից մինչեւ 100 կՎտ էլեկտրաէներգիա, օգտագործելով ջրի բնական հոսք...